Prsnl #2: Let's talk insecurities

In de series Prsnl neem ik jullie mee in mijn personal rollercoaster called life. Ik hoop dat jullie mij hierdoor op een betere en vooral diepere manier leren kennen en het duidelijk wordt waarom ik op een bepaalde manier leef of probeer te leven. Waarom volg ik routines zoals mijn avondroutine en waarom ben ik begonnen met positive thinking of journaling? En wat doe ik als het allemaal een keertje niet lukt? In de Prsnl-series zal dat allemaal duidelijker worden. Deze posts zullen misschien meer all over the place zijn, maar dat is het leven soms ook, so it's ok.

De laatste twee weken merk ik dat ik steeds meer bewust ben van welke onzekerheden ik heb en vooral wat voor effect dit heeft op mijn doen en laten. Ik denk dat wij, met name jongeren, in deze tijd een enorme druk hebben om zo leuk en mooi mogelijk te zijn. Social media is booming en er is niets beter dan een enorme hoeveelheid views krijgen op je YouTube kanaal of likes op die nieuwe selfie. En hier worden we elke dag, de hele dag, mee geconfronteerd. Ondanks dat er steeds meer bekendheid is over dat wat je op social media ziet niet de hele waarheid is, merk ik zelf ook vaak genoeg de invloed van het zien van de meest mooie en succesvolle mensen op social media. Zo heb ik periodes gehad waarin dit mij enorm kan inspireren en motiveren, maar ook waarin het precies het tegenovergestelde effect had.


Ik kan echt enorm zelfverzekerd overkomen, maar veel mensen weten niet hoeveel mentale voorbereiding hiervoor nodig is geweest. Zo kan ik een volledige dag spenderen aan overdenken of mijn presentatie wel mooi genoeg is en of de tekst wel sterk genoeg is en zo alle 'zwakke punten' eruit vissen, om vervolgens alsnog onzeker te zijn. Hetzelfde geldt voor mijn uiterlijk. Mensen die dichtbij mij staan weten dat ik uren voor de spiegel kan staan, zoekend naar een outfit waarin ik niet te dik, te dun, te naakt, te bedekt en noem het maar op ben. Het tegenstrijdige is dat de mening van anderen mij heel vaak totaal niet interesseert, maar uiteindelijk ook vaak genoeg wel. Zoals ik in de eerste Prsnl aanhaalde: "Hierom was het voor mij een enorme stap om een blog te starten, want naast dat ik enorm kritisch voor mijzelf ben, ben ik bang dat anderen dat ook zijn." Deze onzekerheid remt mij heel erg in het doen van dingen die ik misschien wel leuk zou vinden en dat vind ik zo zonde, want waarom zou ik iets niet of anders doen alleen omdat er misschien iemand is die het niet leuk vindt?


Geloof het of niet, iedereen is wel eens onzeker. Ook de persoon waar je altijd tegenop kijkt, ook mooie en succesvolle mensen op social media, ook je klasgenoten of collega's en ook de mensen die het dichtstbij je staan. Sinds ik mij steeds meer bewust ben gaan worden hiervan en van de onzekerheden die ik heb, merk ik dat ik het allemaal ook makkelijker kan loslaten. Ik probeer te onthouden dat dit mijn leven is en ik alleen maar mijn leven aan het verspillen ben door bang te zijn voor meningen van anderen. De ene keer gaat dit wat makkelijker dan de andere keer, maar ook in dit geval is het vallen en opstaan en dat is prima.